' Sen boşver onları , uç gönlünce. '

İnsanların davranışlarındaki hoyratlıklar, haince kırmalar umutlarına bir adım daha yakınlaştırır seni. Umursamazsın köstek oluşlarını.En iyisi hayallerinden bahsetmemek hem .Senindir onlar.Basite alınmalarına izin vereceğine,koru onları yaşama arzunun güçlü kollarıyla.Sever bazıları hayalsizi hedefsizi çünkü.

Güçlü durabilmek de amaçlarına bağlıdır bir bakıma. Yürüdüğün yolda takınacağın tavır, etkiler bütün benliğini. Beynine giden uyarılar etrafa da yayılır. Amaca yaklaştıkça daha sıkı basarsın yere ve daha az arkana bakarsın.Öyle bağlanırsın ki başlangıçtan hedefe giden yola,istemezsin varmayı.Anlıktır çünkü o.İstediğin yeni hedeflere koşmaktır.Dünyadaki bir parçanın daha sırrına ermektir.İşte bu yüzden durmalısın tüm heybetinle kösteklerin karşısında.Paratoner gibi,seni sarsacak,umutlarını yakacak en ufak bir kıvılcımı savarsın kendinden.Güçlü olmak budur diye bir kez daha kanıtlarsın kendine kendini.Ve yaşamaya devam…

Gözlerin uzaklarda, hayalindeki sendendir. Kamçılar içindeki aşk. Yakarışların semaya ulaşır ve cevabı ‘O’ndan gelir.”Umudunu kaybetme! Çünkü ona nefes aldığın sürece ihtiyacın olacak.Hem de çok…”